امید منتظری

صدای سکوت

Posted in شعرهایی برای امید by کاربر on مارس 17, 2010

پنداشته اند که امیدم را گرفته اند

پنداشته اند که نوش دارو پس از مرگ سهراب چه فایده؟

پنداشته اند که امیدم را گرفته اند

پنداشته اند صدای ندا جهانیان را نخواهد گرفت

اما فقط پنداشته اند…

امید غصب نمیشود،

سهراب خود نوش داروست,

و صدای ندا, صدای سکوت است.

میشنوی؟

آری…

سکوت را نتوان شنید…

آزاده را نتوان محبوس کرد…

و جاوید را نتوان کشت.

ه.ه
۳.۳.۲۰۱۰

۳:۳۰ بامداد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: