امید منتظری

Posted in مقالات by کاربر on مارس 17, 2010

کاوه سلطانزاده

از آزاد شدن امید خوشحال نخواهم شد. آزاد بودن حق امید های منتظری است. از دریغ شدن این حق از هر انسان آزادی سرشار از خشم می شوم و با آزادی اش تنها اندکی از خشمم کاسته می گردد چرا که جبران روزها و شب هایی که امید ها به ناحق در بند گذرانده اند به هیچ وجه امکان پذیر نیست، پس همچنان خشمناک می مانم پس از آزادی هر زندانی. از امید های ما حقی سلب می گردد و با بازگرداندن نصفه و نیمه این حق در سرور غرقمان می کنند به خیال خویش.

علامت سوال از ذهنم محو نمی شود. سیستمی که تحمل کوچکترین حرکت جمعی بر خلاف میلش را ندارد چطور تجمع خانواده و دوستان زندانیان را در مقابل اوین بر می تابد. هر شب، چندین و چند شب. هر روز یا هر شب تعدادی از گروگان ها آزاد می شوند و در هیاهو و سرخوشی خبر این آزادی، خبر دستگیری دیگری، خبر سلب آزادی دیگری محو می شود و به چشم نمی آید. اینجاست که فاجعه رخ داده است. آیا سرکارمان گذاشته اند؟ حتی اگر این جایگزینی اتفاق نمی افتاد شاد نمی شدم. منتی که بر سر آزاد شدگان می گذارند و به واسطه آن در خارج از زندان همچنان اسیر نگاهشان می دارند و از حق دیگری که زندگی اجتماعی باشد محرومشان می کنند بر تافتنی و سکر آور نیست. مشوق ادامه این روند هم باور پذیری عمومی آن در مدت اخیر بوده که مصممشان کرده است در ادامه آن. مسابقه عکس نگاری با جدید ترین آزاد شده و لبخندهای ابلهانه ای که همه چیز را بهتر از وضعیت نرمال تصویر می کند. انگار که از اول هم اتفاقی نیافتاده است.

بارها در خلوت از خود پرسیده ام که دوره کنندگان نو رها شده آیا در لحظه ای که به دوربین روبرو لبخند می زنند آیا از خود باز هم پرسیده اند که پس رایمان چه شد؟ پس نداها و سهراب ها را که کشت؟ امشب به کدام خانه یورش می برند؟ فلانی آواره کجا شده؟

مدتی است شعورمان را به بازی گرفته اند به ساده ترین وجه ممکن. تنزل توقع عمومی به آزادی امید های در بند ناشی از سو استفاده قدرت حاکمه از احساسات برانگیخته جامعه است. آزادی هر امید، امید دیگری را در بند می کند تا اینکه به خیالشان عادت کنیم تا به ریشمان بخندند. جای خوشحالی نیست. این آزادی نیست. در بند شدن هر امید حقی را نه تنها از امید و خانواده و دوستان بلکه از جامعه ای سلب می کند که به امیدهایش زنده است.

جای خالی امیدهایمان را گرامی می داریم. برای آزادی شان هر آنچه از دست بر می آید انجام می دهیم ولی عادت نمی کنیم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: